عنوان : "حملات ریسه رفتن در كودكانBreath Holding Spells" "
کد خبر : ۷۳۵۲۲
تاريخ :
 ۱۳۹۷/۰۶/۲۵ 
ساعت : ۱۰:۲۲:۵۶

امتیاز :  ۰ |  مجموع :  ۰

"حملات ریسه رفتن در کودکانBreath Holding Spells"   "

 

دکتر شهرام نصیری فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان و عضو هیأت علمی دانشگاه جندی شاپور اهواز در مصاحبه با روابط عمومی مرکز آموزشی درمانی کودکان ابوذر گفت: حملات ریسه رفتن وقایع غیرتشنجی در کودکان هستند، این حملات خوش خیم هستند ولی باعث نگرانی و وحشت والدین می شوند.

این فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان ادامه داد: بسیار مهم است که این حملات از وقابع تشنجی افتراق داده شوند تا از تجویز نامناسب و بی مورد داروهای ضدتشنجی پرهیز شود.

 

وی در ادامه ضمن بیان این مطلب که بکار بردن واژه  Breath Holdingاشتباه است افزود: در ریسه رفتن، کودک بطور خودآگاهانه نفس خود را در حالت دم نگه نمی دارد، این حملات عملاً در طی بازدم اتفاق می افتند و غیرعمدی و ناخودآگاهانه هستند.

 

دکتر نصیری درخصوص سن شروع حملات ریسه رفتن بیان داشت: حملات ریسه رفتن یکی از شایعترین حملات تقلیدکننده وقایع تشنجی در کودکان کم سن هستند.

سن معمول شروع حملات در 6 تا 18 ماهگی است ولی در اولین هفته های زندگی هم ممکن است شروع شود.

وی همچنین گفت: کمتر از 10درصد کودکان حملاتشان بعد از سن 2 سالگی شروع می شوند.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور درخصوص تعداد دفعات حملات ریسه رفتن اظهار داشت: حملات ممکن است از چند بار در روز تا 1 بار در سال اتفاق بیافتند.

حملات غالباً در زمان شروع، به فاصله چند هفته تا چندماه اتفاق می افتند و به تدریج افزایش یافته و در سال دوم زندگی به چند بار در روز می رسند.

فوق تخصص نورولوژی کودکان بیمارستان ابوذر در تقسیم بندی حملات ریسه رفتن به موارد زیر اشاره کرد و گفت:

بسته به رنگ صورت کودک در حین حمله به سه دسته تقسیم می شوند:

1- سیانوتیک  Cyanotic

2- رنگ پریده  Pallid 

3- مخلوط  Mixed    

وی در ادامه به تعریف هر یک از حملات و علائم آنهاآنها پرداخت و بیان داشت:

1حملات سیانوتیک ریسه رفتن معمولاً به دنبال محرک های عاطفی مثل عصبانیت یا محرومیت ایجاد می شوند. کودک بعد از ناراحت شدن از چیزی مثل اینکه چیزی را بخواهد و به او داده نشود یا کاری را بخواهد انجام دهد و والدین یا خواهر- برادرها مانع آن شوند شروع به گریه می کند. معمولاً کمتر ار 15 ثانیه- سپس ساکت می شود و نفس خود را در حالت بازدم نگه می دارد، بعد سیانوز (سیاه) می شود.

بعضی از دپیزودها (حملات) ممکن است در همین مرحله خاتمه یابند ولی بعضی دیگر ممکن است ادامه یابند و به سمت کاهش سطح هوشیاری، سستی و خم شدن کودک به عقب (اپیستوتونوس - Opistotonus) ادامه یابند.

معمولاً در عرض یک دقیقه کودک یک نفس عمیق صدادار می کشد سپس تنفس ها عادی می شوند و کودک هوشیار می گردد.

و اما 2حملات ریسه رفتن Pallid (سفید) یا (رنگ پریده) معمولاً با ترس یا درد ناگهانی ایجاد می شوند. افتادن کودک روی زمین و یک ضربه خفیف به سر به طور شایع شروع کننده حمله است.

کودک به دنبال ترس یا ضربه خفیف به سر به گریه میافتد که کوتاه است، سپس ساکت می شود، در این هنگام هوشیاری کاهش می یابد و کودک رنگ پریده می شود، سستی و عرق سرد با تظاهرات شایع همراه می باشد.

حرکات کلونیک (دست و پا زدن) و بی اختیاری در ادرار ممکن است در حملات شدید دیده شود.

در کمتر از یک دقیقه کودک هوشیاری خود را بدست می آورد ولی ممکن است بعد از حمله برای چند ساعت بخوابد.

دکتر نصیری فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان بیمارستان ابوذر در پاسخ به این سوال که حملات ریسه رفتن تا چند سالگی ادامه می یابند؟ اظهار داشت: حملات ریسه رفتن به طور عموم در سال دوم زندگی کاهش یافته و تا سن 4 سالگی 50 درصد کودکان بهبود می یابند. تا سن 7 یا 8 سالگی نیز تقریباً همه کودکان بهبود می یابند و دیگر حمله ای نخواهند داشت.

30درصد از کودکانی که در سنین پائین حملات ریسه رفتن داشته باشند در سنین بالاتر و نوجوانی به حملات سنکوپ دچار خواهند شد.

این فوق تخصص نورولوژی در بحث عوارض حملات ریسه رفتن گفت: عوارض جدی و خطرناک حملات ریسه رفتن بسیار نادر هستند.

در موارد شدید حملات ریسه رفتن، گزارشاتی از ایست قلبی و مرگ، احتمالاً به دلیل آسپیراسیون یا اختلالات ساختاری سیستم تنفسی یا عوارض درمانی وجود دارد، ولی در کل بسیار نادر هستند و معمولاً حملات پایان خوبی دارند.

دکتر نصیری با اشاره به این نکته که در تشخیص علت این عارضه،Sequence Of Event (توالی اتفاقات) بسیار مهم است و با تأکید بر پرسیدن عوامل تحریک کننده در زمان معاینه بیان داشت: دیدن ویدیوی حمله می تواند در تشخیص بسیار کمک کننده باشد، از این رو به والدین توصیه نمود هنگام مراجعه به پزشک متخصص مغز و اعصاب کودکان حتماً یک ویدیو کامل از یکی از حملات، از زمان شروع تا پایان حمله، که با دوربین تلفن همراه یا دوربین دیگری گرفته شده است، همراه خود داشته باشند.

عضو هیأت علمی دانشگاه جندی شاپور اهواز در پاسخ به این سوال که آیا برای تشخیص این عارضه، نیاز به انجام آزمایش یا اقدام درمانی خاصی وجود دارد؟ توضیح داد: معمولاً آزمایش خاصی نیاز نیست ولی در شرایطی که حرکات تشنجی (دست و پا زدن) طولانی باشد یا توصیف علائم بالینی حمله کامل نباشد و نیز امکان رد یا تأئید تشنج به طور یقین وجود نداشته باشد، انجام آزمایشی به منظور تشخیص اختلال در فعالیت الکتریکی مغز (نوار مغزی- EEG) برای بررسی احتمال تشنج در این کودکان ضرورت دارد.

همچنین از آنجا که یکی از تشخیص افتراقی های مهم حملات ریسه رفتن، سندرم QT طولانی است، بنابراین ضرورت دارد حداقل یک تست قلب (نوار قلب- ECG) از تمام این بیماران گرفته شود.

وی ادامه داد: پاتوفیزیولوژی در حملات ریسه رفتن نوع سیانوتیک هنوز کاملاً مشخص نشده است ولی به طور خلاصه و کلی به دلیل کاهش خون رسانی به مغز و احتمالاً به دلیل کاهش خون خروجی از قلب می باشد.

پاتوفیزیولوژی در حملات ریسه رفتن از نوع رنگ پریده احتمالاً کاهش خون رسانی به مغز به دلیل افزایش فعالیت عصب واگ است که باعث تحریک پاراسمپاتیک و کاهش ضربان قلب می شود.

همچنین از دکتر نصیری سوال شد آیا در ایجاد این حالت ارث دخالت دارد؟

وی پاسخ داد: با توجه به اینکه سابقه فامیلی مثبت از حملات ریسه رفتن در این بیماران 23 درصد تا 28 درصد موارد است احتمال نفوذ ژنتیکی وجود دارد.

قابل ذکر آنکه وی گفت: نسبت جنس مذکر به مؤنث  است و ریسک انتقال از والدین به فرزندان به نسبت مساوی می باشد. الگوی وراثتی کاملاً مشخص نیست ولی شاید اتوزوم غالب باشد.

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز درخصوص درمان این عارضه گفت: مهمترین موضوع در درمان حملات ریسه رفتن، دادن اطمینان به والدین مبنی بر خوش خیم بودن طبیعت حملات است.  

همچنین متذکر شدن این نکته به والدین مهم است که حملات ریسه رفتن منجر به اختلال تکاملی و شناختی در کودک نمی شوند و به تشنج منجر نمی گردند.

یکی از عوامل مهم در درمان ریسه رفتن در کودک دادن قطره آهن خوراکی است. بعضی از تحقیقات نشان داده است که در این کودکان، حتی آنهایی که دچار کم خونی فقر آهن نیستند، دادن آهن خوراکی به آنها وضعیت بیماری شان را بهتر می کند.

حرکات تشنجی (convulsive) که در طول ریسه رفتن در کودک دیده می شود، تشنج های رفلکسی آنوکسیک (Reflex Anoxic Seizure) هستند و تشنج واقعی برخاسته از قشر مغز نمی باشند و نیاز به درمان ضدتشنجی نیز ندارند.

در برخی موارد گزارشاتی مبنی بر وجود حملات تشنجی و حتی تشنج های طولانی (status epilepticus) به دنبال حملات ریسه طولانی وجود دارد که در صورت ایجاد شک و شبهه به این موارد می بایست نوار مغزی (EEG) گرفته شود و در صورت اثبات تشنج، باید داروی ضدتشنج تجویز گردد.

وی این نکته را مورد توجه قرار داد که در چنین مواردی، تجویز داروی ضدتشنج، منجر به قطع تشنج می شود و ممکن است تأثیری در درمان حملات ریسه رفتن کودک نداشته باشد.

عامل دیگر در درمان ریسه رفتن کودک استفاده از شربت پیراستام است که از نظر ساختاری شبیه GAMA (گاما آمینوبوتیریک اسید) می باشد و در بعضی مطالعات علمی مفید ارزیابی شده است. و دوز آن 100- 50  (میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن کودک در روز) است. 

 

 

دکتر نصیری در معرفی دیگر داروها گفت: داروی لوتیراستام از نظر ساختاری شبیه به داروی پیراستام است. داروی دیگر فلوکشین می باشد که در بعضی منابع مؤثر ارزیابی شده است و داروهایی مثل گلیکوپیرولات و تئوفیلین در بعضی مطالعات برای درمان ریسه رنگ پریده (Pallid B.H) مفید گزارش شده اند.

در پایان سؤال شد:

والدین چه اقداماتی را باید در هنگام ریسه رفتن کودک انجام دهند؟ دکتر نصیری توضیح داد:

- در ابتدا خونسردی خود را حفظ نمایند و بر ترس و اضطراب خود غلبه نمایند.

- در هنگام حمله ریسه رفتن، والدین باید از بلند کردن کودک خودداری نمایند.

- کودک را در حالت درازکش به سمت پهلو قرار دهند.

- از انجام احیای قلبی – ریوی و دادن (تنفس مصنوعی) و اعمال غیرحرفه ای جداً خودداری نمایند.

اما در حالات زیر کودک را بلافاصله به اولین مرکز درمانی برسانید:

- اگر کودک بیش از یک دقیقه نفس نکشد.

- اگر اختلال هوشیاری پس از حمله بیش از یک دقیقه طول بکشد.

و در آخر دکتر نصیری فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان بیمارستان ابوذر برای پیشگیری از حملات ریسه رفتن در کودکان، توجه والدین را به این موضوع مهم معطوف داشته است که علی رغم اینکه عصبانیت، ترس و محرومیت از خواسته های کودک باعث شروع حملات ریسه رفتن می شود اما نباید جنبه های تربیتی را فراموش کرد و توصیه می شود با کودک رفتار عادی همانند دیگر کودکان داشته باشند و تعالیم تربیتی را به موقع و به اندازه لازم اعمال نمایند و تسلیم تمام خواسته های کودک نشوند.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           

  

کلیه حقوق این سایت متعلق به مرکز آموزشی درمانی بیمارستان ابوذر اهواز می باشد.

V5.1.0.0